Geschiedenis van prestatiegerichte afdruksystemen
Toen Siemens in 1975 de eerste laserprinter voorstelde aan het publiek, kon niemand vermoeden dat deze snelle machines voor gegevensuitvoer op een dag zouden evolueren tot systemen voor het geperfectioneerd printen van documenten. Twee jaar na die voorstelling werden de eerste Siemens-printers naar de klanten verstuurd.

Van meet af aan stonden de laserprinters van Siemens open voor dataverwerkingssystemen van derden, en waren zij ontworpen om een resolutie van 240 dpi te leveren. Omwille van de compatibiliteit bracht Siemens de resolutie echter terug tot de aanvankelijke 144 x 180 dpi.

Supersnel laserprinten
Siemens breidde zijn aanbod laserprinters in 1977 uit met de ND2 laserprinter. Deze printer had een uitvoersnelheid van meer dan 200 pagina's per minuut en kon printen van perforatie tot perforatie.

Laserprinten werd verder ontwikkeld en de ene innovatie volgde op de andere. In 1982 introduceerde Siemens het assortiment APA-laserprinters. Dit assortiment was compatibel met de IBM 3800-1 en 3800-3. Siemens breidde in 1983 zijn assortiment verder uit met het eerste afdruksysteem voor kettingpapier in de categorie 100 ppm. Deze prestatiegerichte printer, de ND3, maakte het mogelijk om op een groter aantal papiersoorten, waaronder etiketten, te printen.

Vroege doorbraak in kleurenprinten
In 1984 stelde Siemens zijn Twin Printing Systems voor. Deze systemen combineerden twee printers en maakten het mogelijk om in één enkele bewerking dubbelzijdig en tweekleurig te printen op kettingpapier. Het ND3 Twin Printing System was de eerste laserprinter ter wereld met extra kleur.

Op weg naar de jaren '90 met nieuwe technologieën
In de late jaren '80 onderging Siemens tal van wijzigingen. In 1988 ontwikkelde het de LED-PLUS-technologie waar Siemens het octrooi op bezit en dat de basis legde voor een nieuwe generatie printers. Met deze technologie verhoogde de afdrukkwaliteit en werden er afdrukresoluties gehaald van 240, 300, 600 dpi en hoger.

Deze technologie leidde onder andere tot de voorstelling van de eerste LED-PLUS-printer en het eerste afdruksysteem van Siemens voor losse vellen; de 2050.

In 1988 kreeg de productie nieuwe impulsen met de opening van Siemens' nieuwe, ultramoderne fabriek in Poing, Duitsland.

Nieuw decennium, nieuwe naam
In 1990 voegde Siemens de naam Nixdorf toe en werd officieel Siemens Nixdorf Informationssysteme AG. Dit decennium begon met de voorstelling van de 2090 en 2140, beide afdruksystemen voor kettingpapier. Zoals hun voorgangers maakten ook deze machines gebruik van LED-PLUS-technologie voor supersnel drukwerk op kettingpapier. Met deze systemen werd het mogelijk om te printen op materiaal van A3-formaat en om op A4-formaat '2-op-1' te printen. Deze zeer besparende eigenschap versnelt de verwerking met 30%, zonder dat de prijs mee omhoog gaat.

In 1992 stroomlijnde Siemens Nixdorf zijn bedrijfsactiviteiten door ontwikkeling, productie, verkoop en service onder te brengen in één overkoepelende eenheid, de High Performance Printer Business Unit (BU HILD).

Snel, sneller, snelst
Siemens Nixdorf bleef steeds snellere machines ontwikkelen. In 1993 stelde het de 2240 voor, een afdruksysteem voor kettingpapier, de snelste dataverwerkende printer ter wereld. In 1994 werd de 2240 het succesrijkste prestatiegerichte afdruksysteem ter wereld, toen Siemens er in één jaar tijd 500 systemen van verkocht. In datzelfde jaar, 1994, verkocht Siemens Nixdorf eveneens zijn 10.000ste elektronische afdruksysteem.

De tweede generatie LED-printers werd voorgesteld in 1995, met printsnelheden van meer dan 300 ppm. Siemens Nixdorf bleef zijn assortiment uitbreiden met toestellen voor minder krachtige en superkrachtige prestaties en door aanvullende systeemsoftware te schrijven voor gecentraliseerde en gedecentraliseerde digitale afdruksystemen.